Sonntag, 1. Oktober 2023
Kapitel 1. 1 (181 - 183)
181) Ég reyni samt að hreyfa þá, en við það hverfur sýnin.
Ich versuche sie trotzdem zu bewegen, und währenddessen ändert sich der Anblick.
182) Þegar ég lýk upp augunum, finnst mér svipurinn líða burt frá sænginni eins og gufa.
Wenn ich die Augen aufmache, scheinen sich die Gesichter in Nebel aufzulösen.
183) Þá liggur mér ætíð við að fara að gráta.
Dann ist mir nach Weinen zumute.
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
Buch
Der Blog ist jetzt auch in Buchform erhältlich: https://buchshop.bod.de/ein-aufgehender-stern-9783819299667
-
244) Meðal annarra sátu þar sex smámeyjar í drifhvítum kyrtlum, dragsíðum, með hárið greitt niður um axlirnar og gullna spöng um ennið . Un...
-
18) Var hann hinn glaðasti og lék við hvern sinn fingur, svo að vænta mátti, að ekki mundi ljóð skorta, er tóm gæfist á að hlýða. Er war de...
-
56) "Það er erfitt að fæða jafnstórt dýr úti á hafi, og biskupinn og menn hans eru hræddir við björninn . „Es ist schwierig, ein gleic...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen