209) Hvar sem það nálgaðist selina, hrukku þeir undan, eins og þeir sæju sjálfan óvininn.
Wo sich dieses Tier den Seehunden näherte, wichen sie zurück, als sähen sie in ihm einen Feind.
210) Ég sá til lands.
Ich schaute zum Land hin.
211) Það gnæfði gríðarhátt uppi yfir ísnum.
Das erhob sich gnadenlos über dem Eis.
212) Næst ströndinni voru snjóugir hamrar, með kolsvörtum eggjum upp úr fönnunum, himingnæfandi og hrikalegir.
In der Nähe des Strandes waren verschneite Berge mit kohlschwarzen Kämmen über dem Schnee, sie reichten bis zum Himmel und waren furchterregend.
213) Á milli þeirra gengu fram helbláir jökulhamrar, svo ferlegir, himinháir ísveggir, alveg þverhníptir, að enginn getur hugsað sér ægilegra.
Zwischen ihnen traten hellblaue Gletscherberge hervor, so unglaubliche himmelhohe Eiswände, ganz steil, daß keiner sich so etwas Schreckliches vorstellen konnte.
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
Buch
Der Blog ist jetzt auch in Buchform erhältlich: https://buchshop.bod.de/ein-aufgehender-stern-9783819299667
-
244) Meðal annarra sátu þar sex smámeyjar í drifhvítum kyrtlum, dragsíðum, með hárið greitt niður um axlirnar og gullna spöng um ennið . Un...
-
18) Var hann hinn glaðasti og lék við hvern sinn fingur, svo að vænta mátti, að ekki mundi ljóð skorta, er tóm gæfist á að hlýða. Er war de...
-
56) "Það er erfitt að fæða jafnstórt dýr úti á hafi, og biskupinn og menn hans eru hræddir við björninn . „Es ist schwierig, ein gleic...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen