Kapitel 1. 5 (118 - 123)

118) Skammt frá mér hafði einhver leitað einverunnar til að gráta.
Kurz zuvor hatte die Einsamkeit mich zum Weinen gebracht.

119) Ó, mamma, ég hefi aldrei á ævi minni heyrt jafnsáran ekka.
Oh, Mama, ich habe nie im Leben solches Schluchzen gehört.

120) Lengra burtu heyrði ég einnig grátið í kyrrþey, og enn lengra burtu heyrði ég talað með grátstaf.
Weit weg hörte ich Weinen und Wehklagen, und noch weiter weg hörte ich tränenreiche Stimmen.

121) Þá vissi ég, hvað hlaut að hafa komið fyrir.
Da wußte ich, was passiert war.

122) Ég þaut upp úr rúminu, til þess að vita, hvernig þér liði.
Ich sprang aus dem Bett, um zu erfahren, wie es dir ging.

123) Og á leiðinni hingað sagði vinnufólkið mér í flýti alla söguna."
Und auf dem Weg dorthin erzählten die Dienstboten mir alles.“