Kapitel 2. 2 (207 - 210)

207) Hann harmaði Þorleif, en hann hataði mig.
Er trauerte um Þorleifur, aber er haßte mich.

208) Hann hataði mig fyrir það, að stjörnuspádómurinn skyldi hafa rætst á þennan hátt.
Er haßte mich dafür, daß die Prophezeiung sich auf solche Art erfüllt hatte.

209) Auðvitað vissi hann, að það var ekki mér að kenna, en hatrið bitnaði samt á mér.
Natürlich wußte er, daß es nicht meine Schuld war, und der Haß traf mich deshalb um so mehr.

210) Hann taldi sig barnlausan, þó að hann ætti eina telpu, sem þar að auki var talin heilsulaus.
Er sagte, er sei kinderlos, obwohl er eine Tochter hatte, die damals noch dazu bei schlechter Gesundheit war.