Kapitel 2. 2 (211 - 216)

211) Öll viðleitni mín til að mýkja hann var gersamlega árangurslaus.
Alle meine Versuche, ihn zu erweichen, waren fruchtlos.

212) Ég fékk ekki svo mikið sem að nálgast hann.
Ich kam überhaupt nicht an ihn heran.

213) Ég bað hann að lofa mér að ríða með honum til alþingis um sumarið.
Ich bat ihn, mir zu erlauben, mit ihm im Sommer zum Althing zu reiten.

214) Nærri því var ekki komandi fyrr en mamma lofaði að fara líka.
Er erlaubte es erst, als Mama versprach, mitzukommen.

215) Þá þóttist hann þess fullviss, að hann þyrfti ekkert að sinna mér.
So war er sicher, daß er sich nicht um mich zu kümmern brauchte.

216) Í þeirri ferð sá Jón Guttormsson mig.
Auf dieser Reise sah Jòn Guttormsson mich.