Kapitel 2. 2 (217 - 222)

217) Ekki var um það að spyrja, þegar menn vissu, að Björn Einarsson ætti gjafvaxta dóttur, hvort hana mundi biðla skorta.
Keiner stellte Fragen, denn die Männer wußten, daß Björn Einarsson eine erwachsene Tochter hatte, um die man werben konnte.

218) Það var spurt minna um hitt, hvernig þessi dóttir væri; ættgöfgin og auðurinn gerði hana nægilega útgengilega.
Es wurde wenig danach gefragt, wie diese Tochter war; Adel und Reichtum waren ihr anzusehen.

219) Þó að ég hefði verið krypplingur, mundi einhver biðill hafa fengist.
Wenn ich ein Krüppel gewesen wäre, hätte ich wohl trotzdem Anträge bekommen.

220) Nú, ég var það nú ekki - þakkað veri guði.
Nun, ich war es ja nicht – Gott sei Dank.

221) Útlit mitt spillti ekki beinlínis fyrir mér.
Mein Aussehen verdarb mir nichts.

222) Ég reyndi eins og ég gat að ýta við tilfinningum þessa ríka höfðingjasonar úr Dölunum, og sannarlega rann hann á agnið.
Ich versuchte – und es gelang mir – Gefühle bei diesem reichen Höfðings-Sohn aus Dalur zu wecken, und er schluckte den Köder.