247) "Þegar ég sef - eða móka eða ligg í dái og leiðslu, eða hvað sem þið viljið kalla það, og ég er samtímis á þessu flakki út um allan heim, þá er ég alltaf svo hrædd um, að ég finni ekki rúmið mitt aftur, og svo verði líkami minn tekinn og lagður í gröfina, eins og ég væri dáin, einmitt meðan ég væri að flýta mér heim aftur.
„Während ich schlafe – oder döse oder im Sterben liege oder wie man es nennen will, und ich gleichzeitig überall auf Wanderschaft bin, dann habe ich immer solche Angst davor, daß ich mein Bett nicht wiederfinde. Und dann wird mein Körper genommen und ins Grab gelegt, als wäre ich tot, während ich in Wirklichkeit auf dem Weg nach Hause bin.
248) En meðan þú heldur um höndina á mér, er alltaf eitthvert samband á milli okkar, hvar sem ég er, og þá get ég ævinlega horfið heim á einu augabragði.
Und während du mir die Hand hältst, bin ich immer mitten unter uns, wo ich auch bin, und dann kann ich immer in einem Augenblick nach Hause schauen.
249) Er ekki þetta undarlegt?"
Ist das nicht seltsam?“
250) "Jú, víst er það undarlegt.
„Ja, natürlich ist das seltsam.
251) Reyndu nú að sofa, elskan mín."
Versuch jetzt zu schlafen, meine Liebe.“
252) "Kannske dauðinn sé þannig og ekki öðru vísi?
Vielleicht zeigt sich der Tod so und nicht auf andere Art?
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
Buch
Der Blog ist jetzt auch in Buchform erhältlich: https://buchshop.bod.de/ein-aufgehender-stern-9783819299667
-
244) Meðal annarra sátu þar sex smámeyjar í drifhvítum kyrtlum, dragsíðum, með hárið greitt niður um axlirnar og gullna spöng um ennið . Un...
-
18) Var hann hinn glaðasti og lék við hvern sinn fingur, svo að vænta mátti, að ekki mundi ljóð skorta, er tóm gæfist á að hlýða. Er war de...
-
56) "Það er erfitt að fæða jafnstórt dýr úti á hafi, og biskupinn og menn hans eru hræddir við björninn . „Es ist schwierig, ein gleic...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen