Kapitel 2. 2 (286 - 292)

286) Hálfmánalagið á sjálfri skuggsjánni táknar eitthvað heilagt í trú þeirra Múhameðstrúarmanna.
Der Halbmond auf dem Spiegel zeigt etwas, das im Glauben der Mohammedaner heilig ist.

287) En nú ætla ég að sýna þér höfðinglegustu og fágætustu gjöfina, sem ég á."
Und nun will ich dir das kostbarste Geschenk zeigen, das ich habe.“

288) Kristín gekk að ofurlitlu, silfurbúnu skríni, sem þar stóð, og bar að því lykil, sem hún bar á sér.
Kristín ging zu einer kleinen, silbernen Schatulle, die da stand, und steckte den Schlüssel ins Schloß, den sie bei sich trug.

289) "Þessu skríni fær enginn maður að ljúka upp, nema ég sjálf, og ég hefi lagt svo fyrir, að það skuli leggja óopnað í gröfina hjá mér.
„Diese Schatulle darf kein Mensch aufschließen, außer mir, und ich hatte mir vorgenommen, daß sie mir ungeöffnet mit ins Grab gelegt werden soll.

290) Gettu upp á, hvað í því er.
Rat mal, was darin ist.

291) Nei, það þarftu ekki að reyna.
Nein, das brauchst du nicht zu versuchen.

292) Þú getur aldrei upp á því.
Du kommst nie darauf.