1) Halldóra hafði rétt að mæla.
Halldóra hatte recht gehabt mit dem, was sie sagte.
1 A) Kristín hafði talað meira en hún var maður til.
Kristín hatte mehr gesprochen, als es ihre Kraft erlaubte.
2) Eftir samtal þeirra seig á hana eitthvert undarlegt mók, sem engu líktist fremur en sjálfum dauðanum.
Nach ihrem Gespräch versank sie in eine seltsame Lethargie, die dem Tod selbst glich.
3) Hún lá sem lík, ísköld á höndum og fótum, þó að æðardúnssængur væru allt í kringum hana, og stöm af köldum svita.
Sie lag da wie eine Leiche, eiskalt an Händen und Füßen, obwohl sie ganz in eine Decke aus Eiderdaunen gehüllt war, und in kalten Schweiß gebadet.
4) Löngum stundum saman gat Halldóra ekki fundið, hvort lífæðin sló í úlfliði hennar eða hvort hún enn drægi andann.
Viele Stunden konnte Halldóra nicht feststellen, ob ihr Puls noch am Handgelenk schlug oder ob sie noch Atem holte.
5) Heimilispresturinn kom að vitja hennar.
Der Priester der Gemeinde kam, um sie zu besuchen.
6) Það var hæglátur og alvarlegur maður, á efra aldri.
Es war ein besonnener, ernster Mann fortgeschrittenen Alters.
Sonntag, 1. September 2024
Kapitel 1. 2 (142 - 191)
142) Og gleymdu því ekki, að þótt ekkert væri til saka, öfunda þig margir af auðlegð þinni og yfirburðum, og ef til vill ekki síst af hamingju þeirri, er nú bíður þín.
Und vergiß nicht, daß es nicht schadet, viele beneiden dich um deinen Reichtum und deine Vorteile, und allenfalls ist das nicht von Glück für sie, er nú bíður þín (???).
143) Hafðu það að ráðum móður þinnar að vera jafnan vakandi gegn svikráðum og illsku mannanna, sem svo margar sárar minningar hefir eftir látið í ættum okkar."
Nimm das als Rat von deiner Mutter an, immer wachsam zu sein gegen Intrigen und die Bosheit der Menschen, die soviele schmerzliche Erinnerungen in unserer Familie hinterlassen haben.“
144) "Ég skal ekki gleyma því, elsku mamma."
„Ich werde es nicht vergessen, liebe Mama.“
145) "Ég veit, að þú ert góður og saklaus enn þá, þrátt fyrir öll æskubrekin.
„Ich weiß, daß du noch gut und unschuldig bist, trotz aller Jugendstreiche.
146) Hlýddu nú á ráð móður þinnar:
Hör nun auf den Rat deiner Mutter:
147) Biddu nú hvern mann fyrirgefningar á öllu því, sem þú kannt að hafa misgert við hann, um leið og þú kveður hann.
Bitte nun jeden um Verzeihung für alles Unrecht, das du ihm vielleicht getan hast; so besänftigst du ihn.
148) Það er engin minnkun að biðja aðra menn fyrirgefningar, jafnvel þó smælingjar séu; það hafa mestu menn heimsins iðulega gert.
Es ist keine Schande, andere Menschen um Verzeihung zu bitten, auch wenn es einfache Menschen sind, das haben die meisten Menschen der Welt für gewöhnlich getan.
149) Auðmýkt er fagur förunautur riddaralegrar hreysti og hugprýði.
Demut ist ein schöner Begleiter für ritterliche Tapferkeit und Mut.
150) Gakktu svo að lokum til kirkju og krjúptu á kné framan við líkneski hins blessaða Ólafs konungs, verndara okkar allra.
Geh zuletzt zur Kirche und krieche auf den Knien zu der Statue des gesegneten Königs Olaf, unseres Beschützers.
151) Hann bað hvern mann í liði sínu fyrirgefningar, áður en hann lagði til orustunnar á Stiklastöðum.
Er bat jeden Mann aus seinem Gefolge um Verzeihung, bevor er nach Stiklestad aufbrach.
152) Taktu þér dýrðardæmi hans til fyrirmyndar.
Nimm dir seine Tugenden zum Vorbild.
153) Með hreinum hug og hreinni samvisku, sáttur að fullu við guð og menn, ber hverjum manni að byrja svo mikilsverða ferð sem þín er nú.
Mit reinen Gedanken und reinem Gewissen, im Frieden mit Gott und den Menschen, sollte ein Mann eine so wichtige Reise antreten, wie es die deine nun ist.
154) Biddu svo hinn heilaga Ólaf að leggja blessun sína yfir þig og biðja fyrir þér hjá guði sjálfum. Bete zum heiligen Olaf, daß er dir seinen Segen gibt, und bete auch zu Gott selbst.
155) Ég skal jafnan láta tvö kerti loga fyrir líkneski hans og önnur tvö fyrir líkneski heilagrar guðs móður, meðan þú ert í burtu.
Ich werde immer zwei Kerzen vor seiner Statue brennen lassen und zwei weitere Kerzen vor der heiligen Muttergottes, während du fort bist.
156) Og ég skal jafnan minnast þín í bænum mínum."
Und ich werde dich immer in meine Gebete einschließen.“
157) "Þakka þér fyrir, elsku mamma.
„Dafür danke ich dir, liebe Mama.
158) Það er vel gert, því að ég gleymi oft sjálfur bænrækninni.“
Das ist gut, denn ich vergesse oft sogar das Gebet selbst.“
159) "Hafðu rósinkransinn minn með þér, elsku barn.
„Hast du meinen Rosenkranz dabei, liebes Kind.
160) Ég þarf hans ekki.
Ich brauche ihn nicht.
161) Ég kann allar bænir mínar og man þær í réttri röð án hans.
Ich kann alle meine Gebete, auch in der richtigen Reihenfolge – ohne ihn.
162) Hann er fögur prýði á riddarabúningi þínum.
Er ist ein schöner Schmuck für deine Ritterrüstung.
163) Krossinn heilagi er fegursta og dýrmætasta prýði hvers riddara."
Das heilige Kreuz ist der schönste und kostbarste Schmuck eines jeden Ritters.“
164) Að svo mæltu tók Solveig tvíbrotinn rósinkrans af hálsi sér, með viðfestum silfurkrossi, og festi hann um háls syni sínum.
Und mit diesen Worten nahm Solveig den doppelten Rosenkranz mit dem befestigten Silberkreuz von ihrem Hals und legte ihn ihrem Sohn um den Hals.
165) Þorleifur lét hana gera þetta að vilja sínum, þó að hann hefði engar sérlegar mætur á þessum helgidómum og væri henni engan veginn samdóma um prýði krossins á hinum glæsilega riddarabúningi.
Þorleifur ließ sie machen, was sie wollte, obwohl er keine besonderen Respekt vor diesen Heiligtümern hatte und nicht ihrer Meinung war, daß das Kreuz ein schöner Schmuck für seine Ritterrüstung sei.
166) "Ætlar þú ekki að koma ofan að sjó með okkur, mamma, og sjá okkur leggja frá landi?"
„Möchtest du nicht mit uns ans Meer kommen, Mama, und sehen, wie wir ablegen?“
167) "Nei, barnið mitt.
„Nein, mein Kind.
168) Ég ætla að láta mér nægja að sjá til ykkar héðan að heiman, þegar þið haldið út fjörðinn.
Ich begnüge mich damit, von hier aus zuzusehen, wie ihr den Fjord verlaßt.
169) Er ekki gott sjóveður?"
Ist nicht gutes Seewetter?“
170) "Jú, og afbragðsleiði.
„Ja, und afbragðsleiði.
171) Beggja skauta byr þvert norður yfir Djúpið."
Beide Winde ziehen gen Norden über Djúpið.“
172) "Það er gott.
„Das ist gut.
173) Farið þið samt varlega."
Fahrt nur vorsichtig.“
174) "Illa væri mér í ætt skotið, ef ég væri hræddur á sjó í slíku veðri," mælti Þorleifur og hló við.
„Ich wäre aus der Art geschlagen, wenn ich bei solchem Wetter auf See Angst hätte“, sagte Þorleifur und lachte.
175) "Pabbi hefir þrívegis siglt skipum sínum suður í lönd, en ég skyldi ekki þora við fimmtánda mann þvert yfir Ísafjarðardjúp."
„Papa ist mit seinem Schiff dreimal im Süden des Landes gestrandet, aber ich würde nicht wagen, mit fünfzehn Mann über Ísafjarðardjúp zu fahren.“
176) "Ætlið þið á stóra skipinu?"
„Willst du auf das große Schiff?“
177) "Hvers vegna skyldum við fara að moka það bákn upp úr snjónum og safna mönnum til að setja það fram?
„Warum sollten wir den Koloß auf das Meer hinausbugsieren und Männer verlieren, um das zu schaffen?“
178) Nei, við förum auðvitað á litlu fleytunni.
Nein, wir fahren natürlich mit einem kleinen Boot.
179) Hún er meira en nægilega stór til að bera okkur alla og það, sem við höfum meðferðis.
Sie ist mehr als groß genug, um uns alle aufzunehmen, und all das, was wir mitnehmen.“
180) Og henni geta tveir menn hæglega róið heim aftur."
Und danach können zwei Männer es nach Hause rudern.“
181) "Jæja, barnið mitt.
„Ja, ja, mein Kind.
182) Þú þekkir þetta allt saman betur en ég."
Du weißt all das besser als ich.“
183) "Já, móðir mín.
„Ja, meine Mutter.
184) Við höfum vit fyrir okkur."
Wir haben genug Verstand.“
185) "Heyrðu, elskan mín.
„Hör du, mein Lieber.
186) Ætlarðu ekki að kveðja veslings systur þína, áður en þú ferð?
Willst du dich nicht von deiner armen Schwester verabschieden, vor deiner Fahrt?
187) Hugsaðu til þess, að þú sérð hana kannske aldrei framar, - og jafnvel sennilegast að svo verði."
Denkst du daran, daß du sie vielleicht nie wiedersiehst – schon gar nicht in diesem Zustand.“
188) "Jú, nú ætla ég upp í herbergið til hennar."
„Ja, nun will ich zu ihr ins Zimmer hinaufgehen.“
189) "Kveddu hana undur vel, og biddu hana fyrirgefningar, eins og alla aðra."
„Verabschiede dich ordentlich von ihr und bitte sie um Verzeihung!“
190) "Já, mamma.
Ja, Mama.
191) Svo kem ég ofan til þín og kyssi þig að skilnaði."
Dann komme ich hinauf zu dir und küsse dich zum Abschied.“
Und vergiß nicht, daß es nicht schadet, viele beneiden dich um deinen Reichtum und deine Vorteile, und allenfalls ist das nicht von Glück für sie, er nú bíður þín (???).
143) Hafðu það að ráðum móður þinnar að vera jafnan vakandi gegn svikráðum og illsku mannanna, sem svo margar sárar minningar hefir eftir látið í ættum okkar."
Nimm das als Rat von deiner Mutter an, immer wachsam zu sein gegen Intrigen und die Bosheit der Menschen, die soviele schmerzliche Erinnerungen in unserer Familie hinterlassen haben.“
144) "Ég skal ekki gleyma því, elsku mamma."
„Ich werde es nicht vergessen, liebe Mama.“
145) "Ég veit, að þú ert góður og saklaus enn þá, þrátt fyrir öll æskubrekin.
„Ich weiß, daß du noch gut und unschuldig bist, trotz aller Jugendstreiche.
146) Hlýddu nú á ráð móður þinnar:
Hör nun auf den Rat deiner Mutter:
147) Biddu nú hvern mann fyrirgefningar á öllu því, sem þú kannt að hafa misgert við hann, um leið og þú kveður hann.
Bitte nun jeden um Verzeihung für alles Unrecht, das du ihm vielleicht getan hast; so besänftigst du ihn.
148) Það er engin minnkun að biðja aðra menn fyrirgefningar, jafnvel þó smælingjar séu; það hafa mestu menn heimsins iðulega gert.
Es ist keine Schande, andere Menschen um Verzeihung zu bitten, auch wenn es einfache Menschen sind, das haben die meisten Menschen der Welt für gewöhnlich getan.
149) Auðmýkt er fagur förunautur riddaralegrar hreysti og hugprýði.
Demut ist ein schöner Begleiter für ritterliche Tapferkeit und Mut.
150) Gakktu svo að lokum til kirkju og krjúptu á kné framan við líkneski hins blessaða Ólafs konungs, verndara okkar allra.
Geh zuletzt zur Kirche und krieche auf den Knien zu der Statue des gesegneten Königs Olaf, unseres Beschützers.
151) Hann bað hvern mann í liði sínu fyrirgefningar, áður en hann lagði til orustunnar á Stiklastöðum.
Er bat jeden Mann aus seinem Gefolge um Verzeihung, bevor er nach Stiklestad aufbrach.
152) Taktu þér dýrðardæmi hans til fyrirmyndar.
Nimm dir seine Tugenden zum Vorbild.
153) Með hreinum hug og hreinni samvisku, sáttur að fullu við guð og menn, ber hverjum manni að byrja svo mikilsverða ferð sem þín er nú.
Mit reinen Gedanken und reinem Gewissen, im Frieden mit Gott und den Menschen, sollte ein Mann eine so wichtige Reise antreten, wie es die deine nun ist.
154) Biddu svo hinn heilaga Ólaf að leggja blessun sína yfir þig og biðja fyrir þér hjá guði sjálfum. Bete zum heiligen Olaf, daß er dir seinen Segen gibt, und bete auch zu Gott selbst.
155) Ég skal jafnan láta tvö kerti loga fyrir líkneski hans og önnur tvö fyrir líkneski heilagrar guðs móður, meðan þú ert í burtu.
Ich werde immer zwei Kerzen vor seiner Statue brennen lassen und zwei weitere Kerzen vor der heiligen Muttergottes, während du fort bist.
156) Og ég skal jafnan minnast þín í bænum mínum."
Und ich werde dich immer in meine Gebete einschließen.“
157) "Þakka þér fyrir, elsku mamma.
„Dafür danke ich dir, liebe Mama.
158) Það er vel gert, því að ég gleymi oft sjálfur bænrækninni.“
Das ist gut, denn ich vergesse oft sogar das Gebet selbst.“
159) "Hafðu rósinkransinn minn með þér, elsku barn.
„Hast du meinen Rosenkranz dabei, liebes Kind.
160) Ég þarf hans ekki.
Ich brauche ihn nicht.
161) Ég kann allar bænir mínar og man þær í réttri röð án hans.
Ich kann alle meine Gebete, auch in der richtigen Reihenfolge – ohne ihn.
162) Hann er fögur prýði á riddarabúningi þínum.
Er ist ein schöner Schmuck für deine Ritterrüstung.
163) Krossinn heilagi er fegursta og dýrmætasta prýði hvers riddara."
Das heilige Kreuz ist der schönste und kostbarste Schmuck eines jeden Ritters.“
164) Að svo mæltu tók Solveig tvíbrotinn rósinkrans af hálsi sér, með viðfestum silfurkrossi, og festi hann um háls syni sínum.
Und mit diesen Worten nahm Solveig den doppelten Rosenkranz mit dem befestigten Silberkreuz von ihrem Hals und legte ihn ihrem Sohn um den Hals.
165) Þorleifur lét hana gera þetta að vilja sínum, þó að hann hefði engar sérlegar mætur á þessum helgidómum og væri henni engan veginn samdóma um prýði krossins á hinum glæsilega riddarabúningi.
Þorleifur ließ sie machen, was sie wollte, obwohl er keine besonderen Respekt vor diesen Heiligtümern hatte und nicht ihrer Meinung war, daß das Kreuz ein schöner Schmuck für seine Ritterrüstung sei.
166) "Ætlar þú ekki að koma ofan að sjó með okkur, mamma, og sjá okkur leggja frá landi?"
„Möchtest du nicht mit uns ans Meer kommen, Mama, und sehen, wie wir ablegen?“
167) "Nei, barnið mitt.
„Nein, mein Kind.
168) Ég ætla að láta mér nægja að sjá til ykkar héðan að heiman, þegar þið haldið út fjörðinn.
Ich begnüge mich damit, von hier aus zuzusehen, wie ihr den Fjord verlaßt.
169) Er ekki gott sjóveður?"
Ist nicht gutes Seewetter?“
170) "Jú, og afbragðsleiði.
„Ja, und afbragðsleiði.
171) Beggja skauta byr þvert norður yfir Djúpið."
Beide Winde ziehen gen Norden über Djúpið.“
172) "Það er gott.
„Das ist gut.
173) Farið þið samt varlega."
Fahrt nur vorsichtig.“
174) "Illa væri mér í ætt skotið, ef ég væri hræddur á sjó í slíku veðri," mælti Þorleifur og hló við.
„Ich wäre aus der Art geschlagen, wenn ich bei solchem Wetter auf See Angst hätte“, sagte Þorleifur und lachte.
175) "Pabbi hefir þrívegis siglt skipum sínum suður í lönd, en ég skyldi ekki þora við fimmtánda mann þvert yfir Ísafjarðardjúp."
„Papa ist mit seinem Schiff dreimal im Süden des Landes gestrandet, aber ich würde nicht wagen, mit fünfzehn Mann über Ísafjarðardjúp zu fahren.“
176) "Ætlið þið á stóra skipinu?"
„Willst du auf das große Schiff?“
177) "Hvers vegna skyldum við fara að moka það bákn upp úr snjónum og safna mönnum til að setja það fram?
„Warum sollten wir den Koloß auf das Meer hinausbugsieren und Männer verlieren, um das zu schaffen?“
178) Nei, við förum auðvitað á litlu fleytunni.
Nein, wir fahren natürlich mit einem kleinen Boot.
179) Hún er meira en nægilega stór til að bera okkur alla og það, sem við höfum meðferðis.
Sie ist mehr als groß genug, um uns alle aufzunehmen, und all das, was wir mitnehmen.“
180) Og henni geta tveir menn hæglega róið heim aftur."
Und danach können zwei Männer es nach Hause rudern.“
181) "Jæja, barnið mitt.
„Ja, ja, mein Kind.
182) Þú þekkir þetta allt saman betur en ég."
Du weißt all das besser als ich.“
183) "Já, móðir mín.
„Ja, meine Mutter.
184) Við höfum vit fyrir okkur."
Wir haben genug Verstand.“
185) "Heyrðu, elskan mín.
„Hör du, mein Lieber.
186) Ætlarðu ekki að kveðja veslings systur þína, áður en þú ferð?
Willst du dich nicht von deiner armen Schwester verabschieden, vor deiner Fahrt?
187) Hugsaðu til þess, að þú sérð hana kannske aldrei framar, - og jafnvel sennilegast að svo verði."
Denkst du daran, daß du sie vielleicht nie wiedersiehst – schon gar nicht in diesem Zustand.“
188) "Jú, nú ætla ég upp í herbergið til hennar."
„Ja, nun will ich zu ihr ins Zimmer hinaufgehen.“
189) "Kveddu hana undur vel, og biddu hana fyrirgefningar, eins og alla aðra."
„Verabschiede dich ordentlich von ihr und bitte sie um Verzeihung!“
190) "Já, mamma.
Ja, Mama.
191) Svo kem ég ofan til þín og kyssi þig að skilnaði."
Dann komme ich hinauf zu dir und küsse dich zum Abschied.“
Samstag, 31. August 2024
Kapitel 1. 2 (134 - 141)
134) "Mér þykir hann of þungur og stirður, nú, er leggja skal í sjóferð, og of kaldur nú í vetrarkuldanum.
„Ich finde, daß er schwer und steif ist, nun, da ich bald in See steche, und kalt jetzt in der Winterkälte.
135) En hann er með í förinni, og allir menn mínir eru harðstakkaðir undir kyrtlum."
Aber er ist auf der Reise dabei, und alle meine Männer sind unter dem Kittel gepanzert.“
136) "Vertu í honum sem oftast, barnið mitt.
"Trage ihn möglichst oft, mein Kind.
137) Treystu aldrei neinum manni of vel, ekki sveinum þínum heldur.
Vertrau nie einem Mann zu sehr, auch nicht deinem Knappen.
138) Ein eldsnör hnífstunga í bakið eða brjóstið getur kostað lífið, þótt annars staðar á líkamanum verði hún aðeins að lítilli skeinu.
Ein Messerstich in den Rücken oder in die Brust kann dich das Leben kosten, aber mit dem Panzer gibt es nur einen kleinen Kratzer.
139) Og sárið segir ekki frá, hver það greiðir.
Und die Wunde verrät nicht, wer sie dir zugefügt hat.
140) Gleymdu því ekki, að margir hata þig, því að marga hefirðu hart leikið, þótt enn sértu ungur, og marga hefir faðir þinn einnig hart leikið.
Vergiß nicht, daß viele dich hassen, daß du vielen übel mitgespielt hast, obwohl du noch jung bist, und vielen hat dein Vater übel mitgespielt.
141) Niðjar sumra þeirra eru nú sveinar þínir.
Einige von ihnen sind jetzt in deinem Gefolge.
„Ich finde, daß er schwer und steif ist, nun, da ich bald in See steche, und kalt jetzt in der Winterkälte.
135) En hann er með í förinni, og allir menn mínir eru harðstakkaðir undir kyrtlum."
Aber er ist auf der Reise dabei, und alle meine Männer sind unter dem Kittel gepanzert.“
136) "Vertu í honum sem oftast, barnið mitt.
"Trage ihn möglichst oft, mein Kind.
137) Treystu aldrei neinum manni of vel, ekki sveinum þínum heldur.
Vertrau nie einem Mann zu sehr, auch nicht deinem Knappen.
138) Ein eldsnör hnífstunga í bakið eða brjóstið getur kostað lífið, þótt annars staðar á líkamanum verði hún aðeins að lítilli skeinu.
Ein Messerstich in den Rücken oder in die Brust kann dich das Leben kosten, aber mit dem Panzer gibt es nur einen kleinen Kratzer.
139) Og sárið segir ekki frá, hver það greiðir.
Und die Wunde verrät nicht, wer sie dir zugefügt hat.
140) Gleymdu því ekki, að margir hata þig, því að marga hefirðu hart leikið, þótt enn sértu ungur, og marga hefir faðir þinn einnig hart leikið.
Vergiß nicht, daß viele dich hassen, daß du vielen übel mitgespielt hast, obwohl du noch jung bist, und vielen hat dein Vater übel mitgespielt.
141) Niðjar sumra þeirra eru nú sveinar þínir.
Einige von ihnen sind jetzt in deinem Gefolge.
Kapitel 1. 2 (117 - 133)
117) Lá dreki með þanda vængi eftir mön hjálmsins og gapti allgrimmilega uppi yfir miðju enninu.
Ein Drache mit ausgebreiteten Flügeln befand sich hinter dem Federbusch des Helms und schaute grimmig von der Stirn herunter.
118) Niður undan hjálminum liðaðist hárið, ljósjarpt og mjúkt sem silki.
Unter dem Helm schauten die Haare hervor, hell und weich wie Seide.
119) Um báða úlfliði hafði hann gilda hringa og gullbaug á hverjum fingri.
An beiden Handgelenken hatte er goldene Reifen und goldene Ringe an allen Fingern.
120) Í slíkum búningi var Þorleifur hinn fegursti og drengilegasti.
In dieser Aufmachung war Þorleifur der schönste und edelmütigste.
121) Hann var rjóður í kinnum og bjartur yfirlitum, andlitið fagurskapað og augun blá og björt.
Seine Wangen waren rot, die Stirn hell, das Gesicht schön und die Augen blau und klar.
122) Varirnar voru blóðrauðar, hæfilega þykkar og féllu fagurlega saman.
Seine Lippen waren blaurot, voll und schön geformt.
123) Ekki var honum enn vaxin grön.
Ihm war noch kein Bart gewachsen.
124) Líktist hann því öllu fremur skjaldmey en riddara.
Er glich mehr einer Schildmaid als einem Ritter.
125) Móðir hans stóð upp á móti honum og heilsaði honum blíðlega:
Seine Mutter stand auf, um ihn zu empfangen, und begrüßte ihn froh:
126) "Ertu nú ferðbúinn að öllu, elsku barnið mitt?"
„Bist du nun reisefertig, mein geliebtes Kind?“
127) "Já, ég á ekkert eftir nema kveðja."
„Ja, ich habe nichts mehr zu tun, als mich zu verabschieden.“
128) Solveig virti hann fyrir sér um stund og dáðist að því, hve fagur hann væri og glæsilegur.
Solveig betrachtete ihn eine Weile und bewunderte, wie schön und elegant er war.
129) Aldrei hafði hann verið henni jafnkær sem nú.
Noch nie war er ihr so lieb gewesen wie jetzt.
130) Aldrei hafði hún fundið til jafnmikillar gleði sem nú yfir því að eiga slíkan son.
Nie hatte sie so große Freude daran gehabt, einen solchen Sohn zu haben.
131) Hún gekk til hans og ætlaði að leggja hendurnar um háls honum, en hætti við það og strauk höndum um brjóst hans og axlir, eins og til þess að slétta úr hrukkum á fötunum.
Sie ging zu ihm und wollte ihm die Arme um den Hals legen, schreckte jedoch davor zurück und strich mit der Hand über seine Brust und seine Schultern, als wolle sie eine Falte in seiner Kleidung glätten.
132) "Og þú ert ekki í pansara undir kyrtlinum, elsku barnið mitt.
„Und du trägst keinen Brustpanzer unter deinem Kittel, mein geliebtes Kind.
133) Hvers vegna gerirðu það?"
Weshalb machst du das?“
Ein Drache mit ausgebreiteten Flügeln befand sich hinter dem Federbusch des Helms und schaute grimmig von der Stirn herunter.
118) Niður undan hjálminum liðaðist hárið, ljósjarpt og mjúkt sem silki.
Unter dem Helm schauten die Haare hervor, hell und weich wie Seide.
119) Um báða úlfliði hafði hann gilda hringa og gullbaug á hverjum fingri.
An beiden Handgelenken hatte er goldene Reifen und goldene Ringe an allen Fingern.
120) Í slíkum búningi var Þorleifur hinn fegursti og drengilegasti.
In dieser Aufmachung war Þorleifur der schönste und edelmütigste.
121) Hann var rjóður í kinnum og bjartur yfirlitum, andlitið fagurskapað og augun blá og björt.
Seine Wangen waren rot, die Stirn hell, das Gesicht schön und die Augen blau und klar.
122) Varirnar voru blóðrauðar, hæfilega þykkar og féllu fagurlega saman.
Seine Lippen waren blaurot, voll und schön geformt.
123) Ekki var honum enn vaxin grön.
Ihm war noch kein Bart gewachsen.
124) Líktist hann því öllu fremur skjaldmey en riddara.
Er glich mehr einer Schildmaid als einem Ritter.
125) Móðir hans stóð upp á móti honum og heilsaði honum blíðlega:
Seine Mutter stand auf, um ihn zu empfangen, und begrüßte ihn froh:
126) "Ertu nú ferðbúinn að öllu, elsku barnið mitt?"
„Bist du nun reisefertig, mein geliebtes Kind?“
127) "Já, ég á ekkert eftir nema kveðja."
„Ja, ich habe nichts mehr zu tun, als mich zu verabschieden.“
128) Solveig virti hann fyrir sér um stund og dáðist að því, hve fagur hann væri og glæsilegur.
Solveig betrachtete ihn eine Weile und bewunderte, wie schön und elegant er war.
129) Aldrei hafði hann verið henni jafnkær sem nú.
Noch nie war er ihr so lieb gewesen wie jetzt.
130) Aldrei hafði hún fundið til jafnmikillar gleði sem nú yfir því að eiga slíkan son.
Nie hatte sie so große Freude daran gehabt, einen solchen Sohn zu haben.
131) Hún gekk til hans og ætlaði að leggja hendurnar um háls honum, en hætti við það og strauk höndum um brjóst hans og axlir, eins og til þess að slétta úr hrukkum á fötunum.
Sie ging zu ihm und wollte ihm die Arme um den Hals legen, schreckte jedoch davor zurück und strich mit der Hand über seine Brust und seine Schultern, als wolle sie eine Falte in seiner Kleidung glätten.
132) "Og þú ert ekki í pansara undir kyrtlinum, elsku barnið mitt.
„Und du trägst keinen Brustpanzer unter deinem Kittel, mein geliebtes Kind.
133) Hvers vegna gerirðu það?"
Weshalb machst du das?“
Kapitel 1. 2 (108 - 116)
108) Beltið var búið gullnum skjöldum, gerðum af hinum mesta hagleik, og hékk við það hnífur í skeiðum, sem einnig var hin mesta gersemi.
Der Gürtel war mit einem goldenen Schild versehen, hergestellt mit größter Kunstfertigkeit, und daran hing ein Messer in der Scheide, das sein größter Schatz war.
109) Sverðfetillinn lá upp um hægri öxlina og á ská niður um herðarnar og bringuna, undir feldinum.
Die Schwertschlinge lag über seiner rechten Schulter und führte diagonal nach unten über die Brust, unter dem Fellumhang.
110) Hann var úr rósofnu klæði.
Er trug gewebte Kleidung.
111) Voru ofnar í hann myndir af skógardýrum á harðaspretti og veiðimönnum, sem eltu þau.
In den Stoff eingewebt waren Bilder von Waldtieren auf der Flucht und Jägern, die sie verfolgten.
112) Hvítir veiðifálkar renndu sér fram í bláu heiði yfir dýramyndunum.
Weiße Jagdfalken schwebten über den Tieren in der blauen Luft.
113) Sagt var, að þennan sverðfetil hefði Grundar-Helga lært að gera suður í París, er hún fór þangað með Birni syni sínum, og gefið honum hann.
Es hieß, Grundar-Helga habe im Süden in Paris gelernt, diese Schwertschlinge zu machen, als sie mit ihrem Sohn Bjarni dorthin gefahren war, und sie ihm geschenkt.
114) Sverðið hékk við fetilinn á vinstri hlið.
Das Schwert hing an der Schlinge auf der linken Seite.
115) Var það gamall erfðagripur úr ætt Oddaverja og fagurlega búið.
Es war ein altes Erbstück aus der Familie der Oddaverjar und sehr schön geschmiedet.
116) Hjálm hafði hann á höfði.
Auf dem Kopf hatte er einen Helm.
Der Gürtel war mit einem goldenen Schild versehen, hergestellt mit größter Kunstfertigkeit, und daran hing ein Messer in der Scheide, das sein größter Schatz war.
109) Sverðfetillinn lá upp um hægri öxlina og á ská niður um herðarnar og bringuna, undir feldinum.
Die Schwertschlinge lag über seiner rechten Schulter und führte diagonal nach unten über die Brust, unter dem Fellumhang.
110) Hann var úr rósofnu klæði.
Er trug gewebte Kleidung.
111) Voru ofnar í hann myndir af skógardýrum á harðaspretti og veiðimönnum, sem eltu þau.
In den Stoff eingewebt waren Bilder von Waldtieren auf der Flucht und Jägern, die sie verfolgten.
112) Hvítir veiðifálkar renndu sér fram í bláu heiði yfir dýramyndunum.
Weiße Jagdfalken schwebten über den Tieren in der blauen Luft.
113) Sagt var, að þennan sverðfetil hefði Grundar-Helga lært að gera suður í París, er hún fór þangað með Birni syni sínum, og gefið honum hann.
Es hieß, Grundar-Helga habe im Süden in Paris gelernt, diese Schwertschlinge zu machen, als sie mit ihrem Sohn Bjarni dorthin gefahren war, und sie ihm geschenkt.
114) Sverðið hékk við fetilinn á vinstri hlið.
Das Schwert hing an der Schlinge auf der linken Seite.
115) Var það gamall erfðagripur úr ætt Oddaverja og fagurlega búið.
Es war ein altes Erbstück aus der Familie der Oddaverjar und sehr schön geschmiedet.
116) Hjálm hafði hann á höfði.
Auf dem Kopf hatte er einen Helm.
Mittwoch, 28. August 2024
Kapitel 1. 2 (98 - 107)
98) Nú, þegar hann átti að fara að giftast og elska og verða hamingjusamur, kom þessi efagirni enn á ný til að spýta eitri inn í hugsanir hans og sæludrauma.
Nun, da er aufbrechen würde, um zu heiraten, zu lieben und glücklich zu werden, kamen diese Zweifel wieder auf und spritzten ihr Gift in seine Gedanken und Träume.
99) En nú var honum lífið kærara en nokkru sinni áður.
Aber jetzt war ihm das Leben lieber als je zuvor.
100) Og löngunin til lífsins fæddi af sér trúna á gengi þess og eyddi efanum.
Und die Lebenslust weckte den Glauben, daß alles gutgehen würde, und vertrieb den Zweifel.
101) Þegar hann nú jafnframt heyrði, að systur hans væri óðum að þyngja, sannfærðist hann betur og betur um það, að hið góða í spádóminum ætti við sig.
Als er nun gleichzeitig hörte, daß es mit seiner Schwester schnell bergab ging, wurde er immer sicherer, daß die gute Prophezeiung ihm galt.
102) Hann væri hin síhækkandi stjarna.
Er wäre der ständig aufgehende Stern.
103) Þegar allt var tilbúið, gekk Þorleifur til dyngju móður sinnar til að kveðja hana.
Als alles fertig war, ging Þorleifur zu seiner Mutter, um sich zu verabschieden.
104) Hann var í skarlatsrauðum kyrtli og hafði yfir sér feld bláan, sem fóðraður var með hvítabjarnarskinni.
Er trug einen scharlachroten Kittel und darüber einen blauen (?), der mit Eisbärenfell gefüttert war.
105) Að neðan var hann í mjúkum skinnhosum, sem löguðu sig eftir öllum liðamótum.
Untenherum trug er eine weiche Lederhose, die sich allen Bewegungen anpaßte.
106) Skórnir voru úr leðri og bundnir með fannhvítum þvengjum, sem vafðir voru upp um kálfana og loks bundnir fyrir neðan hnén.
Die Schuhe waren aus Leder und mit schneeweißen Schnürsenkeln zugebunden, die um die Waden gewunden und zuletzt kurz unter den Knien verschnürt wurden.
107) Silfurdrifnir sporar voru spenntir á hælana.
An den Fersen trug er silberne Sporen.
Nun, da er aufbrechen würde, um zu heiraten, zu lieben und glücklich zu werden, kamen diese Zweifel wieder auf und spritzten ihr Gift in seine Gedanken und Träume.
99) En nú var honum lífið kærara en nokkru sinni áður.
Aber jetzt war ihm das Leben lieber als je zuvor.
100) Og löngunin til lífsins fæddi af sér trúna á gengi þess og eyddi efanum.
Und die Lebenslust weckte den Glauben, daß alles gutgehen würde, und vertrieb den Zweifel.
101) Þegar hann nú jafnframt heyrði, að systur hans væri óðum að þyngja, sannfærðist hann betur og betur um það, að hið góða í spádóminum ætti við sig.
Als er nun gleichzeitig hörte, daß es mit seiner Schwester schnell bergab ging, wurde er immer sicherer, daß die gute Prophezeiung ihm galt.
102) Hann væri hin síhækkandi stjarna.
Er wäre der ständig aufgehende Stern.
103) Þegar allt var tilbúið, gekk Þorleifur til dyngju móður sinnar til að kveðja hana.
Als alles fertig war, ging Þorleifur zu seiner Mutter, um sich zu verabschieden.
104) Hann var í skarlatsrauðum kyrtli og hafði yfir sér feld bláan, sem fóðraður var með hvítabjarnarskinni.
Er trug einen scharlachroten Kittel und darüber einen blauen (?), der mit Eisbärenfell gefüttert war.
105) Að neðan var hann í mjúkum skinnhosum, sem löguðu sig eftir öllum liðamótum.
Untenherum trug er eine weiche Lederhose, die sich allen Bewegungen anpaßte.
106) Skórnir voru úr leðri og bundnir með fannhvítum þvengjum, sem vafðir voru upp um kálfana og loks bundnir fyrir neðan hnén.
Die Schuhe waren aus Leder und mit schneeweißen Schnürsenkeln zugebunden, die um die Waden gewunden und zuletzt kurz unter den Knien verschnürt wurden.
107) Silfurdrifnir sporar voru spenntir á hælana.
An den Fersen trug er silberne Sporen.
Dienstag, 27. August 2024
Kapitel 1. 2 (89 - 97)
89) Loks hafði þó sælutilfinningin sigrað til fullnustu, og Þorleifur hlakkaði allra manna mest til norðurfararinnar, - eins og líka var að vænta.
Schließlich hatte das Glücksgefühl vollständig gesiegt, und Þorleifur freute sich von allen Männern am meisten auf die Reise nach Norden – jetzt galt es nur noch, zu warten.
90) Síðasta daginn, áður en leggja skyldi á stað, fékk hann varla við sig ráðið fyrir áhuga og ákafa.
Am letzten Tag, bevor es losgehen sollte, wußte er vor Freude und Eifer weder aus noch ein.
91) Eitt var það, sem lengi hafði í kyrrþey dregið úr gleði þessa gæfusama unglings, þó að fáir yrðu þess varir.
Es gab jedoch etwas, was schon lange im stillen die Freude aus diesem glücklichen Jüngling gesogen hatte, auch wenn nur wenige dessen gewahr wurden.
92) Honum var kunnugt um stjörnuspádóm þann, sem faðir hans hafði haft heim með sér úr síðustu utanför.
Ihm war die Prophezeiung bekannt, die sein Vater mit nach Hause gebracht hatte.
93) Og þó að hann væri marga stund sannfærður um, eins og allir aðrir, að hrakspáin ætti við systur hans, fór því fjarri, að svo væri alltaf.
Und obwohl er meistens, wie alle anderen, überzeugt war, daß die Prophezeiung einer Katastrophe seiner Schwester galt, lag das noch in weiter Ferne, und so würde es immer sein.
94) Marga stund vaknaði efinn eins og nagandi ormur.
Oft hielt der Zweifel ihn wach wie ein nagender Wurm.
95) Vel gat farið svo, þó að Kristín væri veik nú, að henni gæti batnað, en einhver óhamingja komið aftur fyrir hann.
Vielleicht war es so, daß Kristín jetzt schwach war, aber ihr Zustand sich bessern würde und das Unglück danach ihn treffen würde.
96) Hann var ekki úr allri hættu fyrir spádóminum, fyrr en hann hafði náð fullum þroska, sem enn vantaði mikið á.
Er war noch nicht aus dem Schneider, was die Prophezeiung betraf, bevor er sein Ziel erreicht hatte, und dazu fehlte ihm noch viel.
97) Hann gat ekki um þetta við nokkurn mann.
Er sprach mit niemandem darüber.
Schließlich hatte das Glücksgefühl vollständig gesiegt, und Þorleifur freute sich von allen Männern am meisten auf die Reise nach Norden – jetzt galt es nur noch, zu warten.
90) Síðasta daginn, áður en leggja skyldi á stað, fékk hann varla við sig ráðið fyrir áhuga og ákafa.
Am letzten Tag, bevor es losgehen sollte, wußte er vor Freude und Eifer weder aus noch ein.
91) Eitt var það, sem lengi hafði í kyrrþey dregið úr gleði þessa gæfusama unglings, þó að fáir yrðu þess varir.
Es gab jedoch etwas, was schon lange im stillen die Freude aus diesem glücklichen Jüngling gesogen hatte, auch wenn nur wenige dessen gewahr wurden.
92) Honum var kunnugt um stjörnuspádóm þann, sem faðir hans hafði haft heim með sér úr síðustu utanför.
Ihm war die Prophezeiung bekannt, die sein Vater mit nach Hause gebracht hatte.
93) Og þó að hann væri marga stund sannfærður um, eins og allir aðrir, að hrakspáin ætti við systur hans, fór því fjarri, að svo væri alltaf.
Und obwohl er meistens, wie alle anderen, überzeugt war, daß die Prophezeiung einer Katastrophe seiner Schwester galt, lag das noch in weiter Ferne, und so würde es immer sein.
94) Marga stund vaknaði efinn eins og nagandi ormur.
Oft hielt der Zweifel ihn wach wie ein nagender Wurm.
95) Vel gat farið svo, þó að Kristín væri veik nú, að henni gæti batnað, en einhver óhamingja komið aftur fyrir hann.
Vielleicht war es so, daß Kristín jetzt schwach war, aber ihr Zustand sich bessern würde und das Unglück danach ihn treffen würde.
96) Hann var ekki úr allri hættu fyrir spádóminum, fyrr en hann hafði náð fullum þroska, sem enn vantaði mikið á.
Er war noch nicht aus dem Schneider, was die Prophezeiung betraf, bevor er sein Ziel erreicht hatte, und dazu fehlte ihm noch viel.
97) Hann gat ekki um þetta við nokkurn mann.
Er sprach mit niemandem darüber.
Abonnieren
Posts (Atom)
Buch
Der Blog ist jetzt auch in Buchform erhältlich: https://buchshop.bod.de/ein-aufgehender-stern-9783819299667
-
46) Þess vegna var boðskapurinn dýrmætari en það, sem sendimaðurinn hefði getað valdið af gulli . Deshalb war die Botschaft kostbarer als d...
-
Der Blog ist jetzt auch in Buchform erhältlich: https://buchshop.bod.de/ein-aufgehender-stern-9783819299667
-
1) "Seint koma sælir, og koma þó," mælti Kristín glaðlega og stóð upp á móti Halldóru svo skjótlega, að konurnar, sem voru að fest...